Chapter 3: Dale Peterson

VRIJHEID IS NIET GRATIS

Hoofdstukken:
Chapter 1: Nice to meet you ....... Dale Peterson
Chapter 2: Het fenomeen adoptiegraven

 

Nice to meet you ........ Dale Peterson

In februari 2007 werd ik benaderd door de Stichting Adoptie Graven Amerikaanse Begraafplaats Margraten met de vraag of ik familie in Nieuwenhagen had. Naamgenoten wel maar geen directe familie was mijn antwoord; maar waarom? Er was al ruim 30 jaar een graf geadopteerd op de Amerikaanse Begraafplaats in Margraten maar door overlijden en geen opvolging kwam deze adoptie vrij en of ik misschien geïnteresseerd was deze adoptie over te nemen. Omdat ik de Tweede Wereldoorlog als historische hobby beoefen heb ik volmondig toegezegd het vrijgekomen graf te adopteren. Na enkele weken kreeg ik dan ook het officiële Certificaat van Adoptie met de gegevens van de gevallen soldaat die begraven ligt in Margraten. Het betrof hier:

Naam soldaat:PETERSON DALE J. Vak, rij, graf: O – 12 – 11 Rang: PFC (Privat First Class)Registratienummer: 39934527 Eenheid: 119 INF 30 DIV (119de Infantry Regiment van de 30ste Infantry Division "Old Hickory")  Gesneuveld (Killed in Action): 06 april 45 Staat: Idaho Adoptant: M.J.Bruls, Op het Veldje 31, 6372RZ Landgraaf

Opvallend was wel dat Dale Peterson bij het 119º inf Regiment 30º Divisie (Old Hickory) had gediend; dezelfde divisie en regiment dat Schaesberg had bevrijd. Interessant! Je gaat eens kijken en op het kolossale kerkhof met 8301 kruizen ligt helemaal achteraan, naast de vlaggenmast, vak O met een rij 12 en uiteraard een graf 11. Je staat daar bij dat graf en vraagt je af: Hoe oud was die jongen eigenlijk toen hij stierf in 1945 en waar? Waar komt hij vandaan? Dat staat allemaal niet op zijn marmeren kruis. Bij navraag kom je er dan achter dat dit niet gedaan wordt uit privacyoverwegingen. Een tijd lang raakt Margraten op de achtergrond door persoonlijke werkzaamheden en beslommeringen maar bij tijd en wijlen duikt Dale Peterson toch weer op in je gedachten. Uiteindelijk wil je meer weten over de persoon wiens graf je geadopteerd hebt. Ja toch!!

 Nice to meet You .... Dale Peterson

Ik heb tientallen mails gestuurd aan diverse instellingen in Nederland en VS. Officiele instellingen zoals het ABMC (American Battle Monuments Commision), Stichting Adoptiegraven Margraten, Idaho Mondo Times (een lokale krant), Fallen but not Forgotten (een search website) maar ook prive-personen zoals Walter D. Mccomb (een neef van de familie Peterson), Vincent Heggen (een Belgische onderzoeker van de 30ste Old Hickory etc.............

Mijn eerste mail om meer te weten te komen over Dale:

Mail aan: Frank W. Towers President, Historian & Editor 30th Inf. Div. Veterans of WWII Hello Mr.Towers,

My name is Matt Bruls; I am 58 years old and I am Dutch. Please forgive me when my English is not so good as it maybe should be but I try to improve. I am looking for information about Dale Peterson. Current information that I have comes from the American Cemetry at Margraten, where I adopted his grave. I want to write and publish a book about the liberation of my hometown: Schaesberg (Landgraaf), a little town near Heerlen and 25 km near Margraten. My only information of Dale is: Peterson Dale J. Born in Idaho KIA in Germany on april 6th 1945 Rank: PFC 30th. inf Division, 119th. inf R. Further information requested: Where was he born and when? How long was he in Europe and how is he killed? Are members of his family still alive? Can I contact them? Mr. Towers, thank you for your quick response. I think everybody has the right to be not forgotten. "Only the dead have seen the ends of war"

Dear Mr. Bruls:  Thank you for your inquiry and your interest in Dale J. Peterson. Very unfortunately, most all of the combat records of the 30th Infantry Division were destroyed in a tragic fire at St. Louis, MO in July 1973, so we have no personal information on any soldier of the 30th Division. We have  no combat records or personal records on any man of the 30th. 

However, it is recorded that Dale J. Peterson was awarded the “Distinguished Service Cross” the second highest award to be issued to any soldier.  We have NO record which indicates the action for which this award was given or when the action took place.  It is possible that it may be recorded in the text of the 119th Regimental History book, but I just do not have time to read this entire document to try to locate this action, even if it is there.

Actually the 119 th Regiment was in the vicinity of Lemgo – Hameln – Hildesheim, Germany  on April 6th 1945.  We were moving quite fast at that time, so depending on which Company he was with, would determine just where it was when he was killed. To answer the 4 questions that you asked:  We have no records to indicate where he was born, how long he was in Europe or anything about his family. I might suggest that you go to my website: www.30thinfantry.org  and go to Researching.  On the 1st 2 pages there is info on obtaining his IDPF,  and the name and address of the agency to which you can write, and at the end of the document, there is a form letter that you can use as a guide in making this request.  This may give you some of the information that you are seeking.  However, please be patient, it may take 6-8  months to get a reply!

It is extremely doubtful if any of his family is still alive, as we do not know if he had any brothers or sisters. His parents would certainly be dead at this time.  Sisters may have married and changed their names, and there is NO way to trace them.  Here in the States, we DO NOT have to notify anyone when we move from one location to another, nor do we have to notify anyone when we relocate at a new location, except our Post Office, and they WILL NOT reveal this information. Not knowing which Companies liberated Schaesberg, it will be very difficult to get any first hand information from any of the veteran liberators of this area.

I am sorry that I cannot help you more at this time, but if you feel that I can assist you further, please do not hesitate to contact me again via my e-mail.  As you can see all of this is too lengthy to put out on the message board. I wish to commend you and thank you so very much for adopting the grave of one of our heroes.  Having been to Margraten many times for our Memorial Day, and seeing the thousands of people there, I am SURE that our heroes are NOT Forgotten!!

Yours In Old Hickory Friendship, Frank W. Towers President, Historian & Editor 30th Inf. Div. Veterans of WWII

Enkele reacties:

Mail aan: In Memorial.com
Greetings,
Thank you for your recent inquiry.  We do not have any information on Mr. Peterson on our files.  However, we checked the WWII Memorial web site (www.wwiimemorial.com) and located this individiual.  We also found that he was honored by his cousin on that site - Mr. Walter D. Maccomb.  We did a search and found the following address and telephone number: 508 Hawthorne Drive, Boise, ID 83703.  208-343-3139.
Best wishes, Norman Burkey, AWON First Inquiry Coordinator Proud son of Norman Burkey 10th Mountain Division KIA Italy 12, 1945

Mail aan: Frank W. Towers President, Historian & Editor 30th Inf. Div. Veterans of WW II
Hello Matt:  Suggest that you get a copy of the book: “ D-Day in South Limburg”  (1984) by Jan Hendriks of Voorendaal at your local library.  A good account of the liberation of Limburg Province. Contact an Arno Lasoe in Heerlen, as he is quite an historian on the liberation of Heerlen/Schaesburg.
Yours In Old Hickory Friendship, Frank W. Towers President, Historian & Editor 30th Inf. Div. Veterans of WWII

Mail aan: Fallen but not Forgotten
Beste Math, 
Als eerste, bedankt voor de reactie via onze website Fallen But Not Forgotten. Ten tweede, laat ik mij eerst even voorstellen, mijn naam is Bert Caris, ik ben 49 jaar oud, getrouwd met Rosie en woonzaam in Landgraaf. In 2004 heb ik een graf geadopteerd en alle gebeurtenissen die vanaf toen de revue passeerden hebben ertoe geleid samen met mijn collega Marcel Kleijkers een website te starten. Vanaf het begin werken wij nauw samen met de Stichting Adoptie Graven Amerikaanse Begraafplaats Margraten. Voor de “enlisted men” zijn bij de NARA-website (AAD-sectie) doorgaans de ‘enlistment records’ binnen een minuut op te vragen. In deze records staan gegevens zoals het geboortejaar, scholing en huwelijkse staat vermeld. In het geval van Dale Peterson is dit ook geval. Uit deze gegevens blijkt dat hij heel erg jong was (geboren in 1926) en twee jaar High School achter de rug had. Maar via de WWII Memorial website is in ieder geval ook de naam van een neef van Dale terug te vinden. De naam van deze neef is : Mr. Walter D. Mccomb, (Cousin). Het adres van deze neef heb ik echter niet.  Wellicht dat via Yahoo people-search het adres of in elk geval het telefoonnummer te achterhalen is. Onderstaand tref je de opgezochte gegevens aan.

Wat in mijn eigen zoektocht en die van andere adoptanten erg goed geholpen heeft, is contact opnemen met de desbetreffende County Public Library. In jouw geval zou ik (via internet in elk geval) de Public Library van Jerome County, Idaho proberen. Deze mensen hebben de mogelijkheden en middelen om de familie te achterhalen. Uit de obituary (overlijdensadvertentie) blijken meestal de gegevens van de ouders, broers en zussen e.d. Natuurlijk voorzover deze al niet uit andere documenten afgeleid konden worden. Ik verwacht ook hier een enthousiaste reactie, aangezien jij als adoptant toch voor 'een van hun jongens' zorgt. Misschien haal je de lokale krant met jouw adoptieverhaal. Meestal reageert een familielid hierop. Ook kan je proberen op een forum van een lokale stambooom website proberen contacten te leggen Gaandeweg hebben wij via onze website, zoals sommigen dat in Amerika noemen, een 'Fallen But Not Forgotten netwerk' opgebouwd, een netwerk van mensen verspreid over de diverse staten in Amerika die zich vrijwillig hebben gemeld om de adoptanten van de graven in Margraten te helpen en te ondersteunen in hun zoektocht. Ik probeer het aantal verzoeken een beetje te verdelen over deze vrijwilligers, maar een van die vrijwillige researchers is iemand in Erie County, Pennsylvania. Zijn naam is Terry Wirick en hij werkt bij de Public Library van Erie County. Zijn e-mail adres is twirick@erielibrary.org  Ik zou zeggen probeer eens een van deze opties.

Uiteraard zouden wij het een eer vinden als de neef in de VS en/of jij het verhaal van Pfc. Dale J. Peterson tezijnertijd op onze website zouden willen laten plaatsen, opdat ook hij niet vergeten zal worden. Met vriendelijke groeten, Bert Caris webmaster www.fallennotforgotten.nl

Dit zijn de gegevens die ik tot nu boven water heb kunnen halen:

Dale J. Peterson

Private First Class, U.S. Army Service ID # 39934527 119th Infantry Regiment, 30th Infantry Division "Old Hickory"

Nativity State or County: Utah, Entered the Service from: Idaho Hometown Residence or County: Jerome, Idaho

Place and Date of Enlistment: FT Douglas Utah 08-Aug-44 Term of Enlistment: Enlistment for the duration of the War or other emergency, plus six months, subject to the discretion of the President or otherwise according to law.

Place of Birth: Providence, Cache County, Utah, Year of Birth: 1928 Relatives: vader: Carl K Peterson, 1902, landarbeider,  moeder: Ruby Peterson, 1906, housewife, Children: Dale J Peterson 1928; Lavar C (G) Peterson 1927,  Race and Citizenship: White, citizen Education: 2 years of high school Marital Status: Single, without dependents, Civil Occupation: Tracktor-Driver, Truck-Driver or Heavy Truck-Driver (Semiskilled chauffeur and driver, bus, taxi, truck, and tractor)

Died: 6-Apr-45 in the neighbourhood of Hameln, Germany, Buried at: Plot O Row 12 Grave 11 Netherlands American Cemetery, Margraten, Netherlands

Awards: Distinguished Service Cross, Purple Heart en Presidential Unit Citation.

 

Militaire onderscheidingen Dale Peterson

Distinguished Service Cross (Verenigde Staten): Het Distinguished Service Cross (DSC) is de tweede hoogste dapperheidsonderscheiding van de Verenigde Staten. Het wordt uitgereikt door de landmacht. Het Navy Cross en het Air Force Cross zijn de equivalenten van respectievelijk de marine en de luchtmacht. Het juweel is een kruis met daarbovenop een Amerikaanse adelaar met gespreide vleugels in een lauwerkrans. Het uiteinde van elke arm van het kruis is decoratief afgewerkt. Onder de adelaar hangt een lint met daarop de woorden "for valor" (voor heldenmoed). De adelaar is het symbool van de VS, de lauwerkrans staat voor overwinning en verdienste. Op de achterzijde staat een lauwerkrans met daarin de naam van de decorandus. Het lint is blauw met aan de uiteinden een witte en rode streep. Blauw voor "een hoog doel", wit voor "zuiverheid" en rood voor "opoffering". De drie kleuren samen vormen uiteraard ook een verwijzing naar de Amerikaanse vlag.

Geschiedenis: De medaille werd in het leven geroepen op 9 juli 1918. Initieel was het de bedoeling dat ze enkel zou worden uitgereikt aan de leden van de Allied Expeditionary Forces in Europa tijdens de Eerste Wereldoorlog, maar de onderscheiding werd al snel permanent gemaakt door het congres. Tot aan de Tweede Wereldoorlog werd elk kruis genummerd. In 1934 werd een wet gestemd die ontvangers van het oude "Certificate of Merit" toeliet deze onderscheiding te dragen.

Toekenningsvoorwaarden: Het ereteken wordt uitgegeven door de Amerikaanse landmacht voor Extraordinary heroism in action against an enemy of the US while engaged in military operations involving conflict with an opposing foreign force or while serving with friendly foreign forces. Buitengewone moed in het gevecht tegen een vijandige mogendheid tijdens een militaire operatie of tijdens dienst bij een bevriend leger". Het ereteken kan postuum worden uitgereikt en is ook toegankelijk voor burgers. In zeer uitzonderlijke gevallen wordt het kruis ook aan buitenlanders toegekend.

Statistieken: WOI: 6309 onderscheidingen waarvan 154 aan buitenlanders en 7 aan burgers WOII: 5065 onderscheidingen waarvan 258 aan buitenlanders en 3 aan burgers Korea-oorlog: 813 onderscheidingen waarvan 14 aan buitenlanders Vietnamoorlog: 1058 onderscheidingen waarvan 4 aan buitenlanders en 1 aan een burger Na de oorlog in Viëtnam werden er nog zeer weinig kruisen verleend, hoewel er tijdens de War on Terror toch enkele onderscheidingen waren. In totaal is het kruis iets meer dan 13400 keer toegekend.

Bekende Ontvangers: Majoor Richard Winters, bekend van de serie "band of brothers", ontving het DSC voor het leiden van een belangrijke aanval tijdens D-Day. Generaal Douglas Mc Arthur Generaal Anthony Mc Auliffe, bevelhebber van de 101 Airborne Division tijdens het ardennenoffensief. Maar dus ook: DALE PETERSON

Presidential Unit Citation (later genoemd: "the Distinguished Unit Citation")

 

PETERSON, DALE J. (KIA)

Presidential Citation: The President of the United States takes pride in presenting the Distinguished Service Cross (Posthumously) to Dale J. Peterson (39934527), Private First Class, U.S. Army, for extraordinary heroism in connection with military operations against an armed enemy while serving with an Infantry Company of the 119th Infantry Regiment, 30th Infantry Division, in action against enemy forces on 6 April 1945, in Germany. Private First Class Peterson's platoon was forced to take shelter in a large factory by devastating enemy fire from dug in positions 100 yards distant, exposing the platoon to a sudden surprise charge by the strong hostile force. At great personal risk, Private First Class Peterson voluntarily moved across 50 yards of terrain swept by direct fire from a 20-mm. gun, rifles, and machine guns. From his hazardous position, he placed deadly and accurate machine gun fire upon the enemy, enabling members of his platoon to resume the attack. As the platoon charged forward, Private First Class Peterson sprayed fleeing enemy soldiers, killing fifteen, wounding seven, and forcing three to surrender. As he attempted to rejoin his comrades in the attack, he was hit by sniper fire and instantly killed. Private First Class Peterson's bold and courageous actions, at the cost of his life, exemplify the highest traditions of the military forces of the United States and reflect great credit upon himself, the 30th Infantry Division, and the United States Army.

Headquarters, First U.S. Army, General Orders No. 108 (November 19, 1945) Home Town: Jerome, Idaho

Purple Heart Medal

 Het Purple Heart is een Amerikaanse militaire decoratie uitgereikt in naam van de president van de Verenigde Staten aan hen die gewond of gedood zijn terwijl ze het Amerikaanse leger dienden op of na 5 april 1917. Het is een voorbeeld van een Gewondeninsigne zoals dat ook in andere landen wordt toegekend.

 

 

 

 

Het fenomeen Adoptiegraven.

Adoptie-idee kreeg wereldwijd respons

Een van de meest gedenkwaardige initiatieven die kort na de bevrijding werden genomen was de adoptie van Amerikaanse soldatengraven door de bevolking van Limburg. Daarvoor zorgde het 'Burgercomité Margraten', dat op 24 januari 1945 was opgericht om de Amerikanen te helpen met de verdere zorg voor de graven op het kerkhof. Het idee van de adoptie, dat later wereldwijd bekend zou worden en waarvoor de mensen in Amerika ons land nog tot op de dag van vandaag dankbaar zijn, was afkomstig van de man die ook in feite aan de wieg stond van het kerkhof: Jef van Laar, de oud-burgemeester van Cadier en Keer en destijds Gemeenteambtenaar in Margraten. „Het ontstond eigenlijk bij toeval - zegt hij - toen ik eens op het kerkhof werd aangesproken door een Amerikaanse officier, een zekere Captain Lane, die het graf bezocht van zijn neef, John Land. Ik ben op doortocht, zei hij, maar zou jij in de toekomst niet eens af en toe naar zijn graf kunnen kijken? Dat zou een geweldige troost zijn voor onze familie. Natuurlijk, zei ik, dat doe ik." Toen Jef van Laar gaandeweg steeds meer Amerikanen ontmoette die hem dat vroegen, stapte hij naar burgemeester Ronckers met de vraag: kunnen we de zorg voor die graven niet een beetje verdelen en een klein comité opzetten dat dit soort adopties gaat organiseren? Die riep meteen enthousiast: „Dàt motte vir gaon doon!"
Met een paar ambtenaren en burgervrijwilligers werd daar toen meteen een administratie voor opgezet. „Maar niemand van ons had ooit gedacht dat dit zo'n grote vlucht zou gaan nemen", zegt van Laar nu. De weerklank uit de bevolking was enorm. De reacties kwamen niet alleen uit Margraten en andere Zuid-Limburgse plaatsen, maar later ook uit heel Nederland. De mensen die zich wilden ontfermen over een graf meldden zich bij duizenden en de comitéleden werkten praktisch dag en nacht.
Het was vooral in de eerste jaren na de oorlog een troost voor de nabestaanden in Amerika te weten dat hun gesneuvelde man, broer of zoon niet eenzaam en vergeten achterbleef, maar dat er in het verre Europa een familie was - van wie zij naam en adres kregen toegestuurd - die vanuit een persoonlijke betrokkenheid regelmatig het graf bezocht. Later, toen duizenden soldaten waren overgebracht naar Amerika en de gerenoveerde begraafplaats professioneel werd onderhouden, kwamen de activiteiten van het comité op een lager pitje te staan. Het is in de loop der jaren een stille dood gestorven en bestaat nu alleen nog op papier. Het comité mag dan zijn functie verloren hebben, de adoptiegedachte heeft haar uitwerking niet gemist. De band is gebleven, ook bij jongere generaties. Dat komt onmiskenbaar tot uiting, zowel bij gelegenheden als Allerheiligen als op een stille door de weekse dag.
John Land, een student medicijnen uit Columbia, die Luitenant werd bij het 117e regiment van de 30e Infanterie Divisie (Old Hickory), dat in september 1944 Maastricht bevrijdde. Twee maanden later, hij was toen 24 jaar oud, sneuvelde hij in de omgeving van Aken. Hij ligt nu in vak B, rij 3, graf 4.


Onze partners




Meer links

Please download Flash Player 10 or higher to view this content.

415295 views Battletours, Ardennen offensief
cron