Peiper's Proces Dachau

PEIPER in DACHAU

Oorlogsmisdaden begaan door de troepen van Peiper

Voor SS-Obersturmbannführer Joachim Peiper en zijn Kampfgruppe was een grote rol weggelegd tijdens het Duitse offensief. Hij zou de absolute speerpunt vormen van de aanval. Peiper stond bekend om zijn enorme vechtlust en meedogenloosheid. In Rusland hadden zijn troepen vreselijk huisgehouden. Ook door hun optreden in de Ardennen werd de Kampfgruppe Peiper berucht. Tijdens hun opmars hebben ze op meerdere locaties zowel burgers als krijgsgevangenen omgebracht. Over de exacte aantallen slachtoffers, de precieze toedracht en de daders is nog veel onduidelijkheid en controverse. Peiper stond in elk geval te popelen om in de Ardennen een bliksemdoorbraak te forceren en Antwerpen te bereiken. Tot zijn grote woede werd zijn doorbraak echter vertraagd door een opgeblazen brug bij Losheim en hardnekkige Amerikaanse tegenstand bij Lanzerath.

Nadat de Duitsers de verdedigers van Lanzerath hadden verslagen, rukten ze verder op, om vervolgens bij Honsfeld weer op verzet te stuiten. Ondertussen was de hoofdmoot van Kampfgruppe Peiper op weg naar Büllingen, waar zich een Amerikaans brandstofdepot bevond. Peiper moest, wilde hij zijn opmars kunnen vervolgen, Amerikaanse brandstof buit maken aangezien hij niet genoeg voorraden had ontvangen. Nadat de Duitse tanks waren volgetankt, rukten ze verder op naar Malmédy. Op weg daarheen vond een gebeurtenis plaats die de beruchte reputatie van de Kampfgruppe Peiper sterk zou bepalen. Hier werden in een weide langs de N-23, vlakbij een kruispunt, Amerikaanse krijgsgevangenen samengedreven en vervolgens omgebracht. In totaal vielen daarbij 86 Amerikaanse slachtoffers. De massa-executie werd bekend als het Bloedbad van Malmédy.

Over wat zich in Baugnez precies heeft afgespeeld, doen vele verschillende verhalen de ronde. Het Amerikaanse leger deed het indertijd voorkomen alsof het een weloverwogen massa-executie betrof en ook tegenwoordig houden sommige historici daar aan vast. Andere onderzoekers beweren dat de Amerikanen een massale vluchtpoging ondernamen, waardoor de Duitse troepen het vuur hadden geopend. Weer anderen zoeken een middenweg tussen beide scenario’s. Wat er precies gebeurd is, zullen we waarschijnlijk nooit weten, maar feit is dat later de lichamen van de Amerikaanse slachtoffers werden aangetroffen, waarvan een aantal van dichtbij door het hoofd geschoten was. Deze lugubere vondst was van grote invloed op het moreel van de Amerikaanse soldaten tijdens het Ardennenoffensief. De geruchten over de massa-executie in Baugnez verspreidden zich in sneltreinvaart door de linies. De soldaten waren woedend, hun verzet werd nog vastberadener en ze waren niet langer bereid zich over te geven uit angst om vermoord te worden.

De Duitsers hadden een bliksemdoorbraak geforceerd in het midden van de Amerikaanse linies. Tijdens het begin van de opmars ondervonden de Duitsers vooral hinder van kleine geïsoleerde groepjes Amerikanen. Hoe verder ze echter oprukten, hoe meer ze op grotere en georganiseerde verzetshaarden stuitten. De schok van het offensief mocht dan groot zijn in het begin, de Amerikanen zouden de Duitsers niet zomaar naar de Maas laten oprukken. Ook de geruchten over de moorden op de krijgsgevangenen zorgden voor verbetenheid onder de Amerikanen.

 

 


Onze partners




Meer links

Please download Flash Player 10 or higher to view this content.

400782 views Battletours, Ardennen offensief
cron