Gebeurtenissen op Dinsdag 19 december 1944 – dag 4
«Nu gaan we om Bastogne knokken !» (Generaal Middleton).

00:30 uur  
Het team Desobry komt in Noville aan.

01:00 uur  
De spits van de Divisie Panzer Lehr bereikt Benonchamps.

02:00 uur
Die komt in Mageret aan, op de weg van Bastogne naar Clervaux. Dit detachement bestaat uit 15 Mark V tanks, een artilleriebatterij en een infanteriebataljon van het 902de Regiment Panzergrenadiers. Cherry wordt van dit feit op de hoogte gebracht.
Hoe staat het team Cherry er nu voor ?
Reeds twee uur eerder heeft Luitenant Hydike in Longvilly zijn tanks in goede positie kunnen opstellen om de hoofdweg te controleren. Zij bevinden zich op een hoogte en zijn zo tegen een aanval uit de vallei beschermd, waar het terrein of te drassig of veel te steil is voor tanks. Kapitein William F. Ryerson, aan het hoofd van de tweede groep, vertegenwoordigt de belangrijkste eenheid en bevindt zich tussen Longvilly en Mageret. De derde groep verdedigt de commandopost die in het kasteel van Neffe gevestigd is. Bayerlein, die zelf het bevel over de voorhoede van de Panzer Lehr Divisie lijkt overgenomen te hebben, ondervraagt een burger in Mageret en hoort van hem dat vijftig tanks en veertig andere Amerikaanse voertuigen, onder bevel van een Generaal-majoor enkele uren tevoren door Mageret getrokken zijn met bestemming Longvilly. De burger sprak vanzelfsprekend over de groep van Ryerson Hydike, maar dan wel op een enorm overdreven manier.
Maar Bayerlein, te midden van de troepenbewegingen, lawaai van zijn eigen voertuigen en geruchten, acht het raadzamer zich in te graven. Op de weg uit het oosten, d.w.z. uit Longvilly komende, leggen zijn mannen onmiddellijk een versperring aan en die bestaat uit drie tanks, infanteriesteun en een mijnenveld. Het team Cherry wordt daardoor in tweeën gesneden, belet de overlevenden van het CCR van de 9e Armored Division naar Bastogne terug te trekken en plaatst de groepen van Ryerson en Hydike tussen twee vuren. Cherry en Roberts zijn het erover eens dat Longvilly opgegeven moet worden. Roberts besluit echter tot de ochtend te wachten alvorens het bevel tot terugtrekken te geven. Die nacht is het zo donker dat Bayerlein zich geen duidelijk beeld van de toestand kan vormen. In Longvilly is men ook ongerust door het lawaai van de tanks van Bayerlein, die rechts van de versperring, in de richting Mageret optrekken. Bij gebrek aan nadere inlichtingen wordt dit lawaai aangezien als «een sterke patrouille». Vermelden we intussen dat op dit moment de Panzer Lehr Divisie even ver van Bastogne verwijderd is als de 101e Airborne Division en de weg helemaal vrij is !

02:30 uur
Desobry komt met het grootste deel van zijn troepen in Noville aan en verspert de toegangswegen naar het dorp. De wegversperring in Bourcy is nauwelijks klaar of een peloton van het CCR van de 9e Division verschijnt ten tonele en wordt, zoals de andere overlevenden, in de verdediging opgenomen.

04:00 uur
Op haar beurt verlaat het 75ste Bataljon veldartillerie Longvilly. De Duitsers hebben inmiddels Mageret bezet en beginnen meteen te vuren. In Noville houdt de stroom van terugtrekkende Amerikanen plotseling op.

04:30 uur
Het geluid van de eerste Duitse half-tracks is hoorbaar. Een verkenningsgroep van de 2e Panzerdivision levert gedurende twintig minuten gevecht met Amerikaanse voorposten van Sergeant Leon Gantt op de weg Noville-Bourcy.

05:00 uur
De Duitse verkenners, nogal onder de indruk van de hevige tegenstand, trekken zich terug en brengen verslag uit aan Kolonel Meinhart von Lauchert, Kommandant van de 2e Panzerdivision. Deze overschat de vijand en krijgt van Generaal von Lüttwitz toestemming een omtrekkende beweging langs het noorden te maken en zodoende Noville van verschillende kanten tegelijk aan te vallen. Het gevecht begint in een dikke mist en al gauw bezetten de Duitsers twee heuvels ten zuidoosten en ten noordoosten van Noville, op acht honderd meter van het dorp.

05:30 uur
Bayerlein verlaat Mageret met zijn tanks en rukt op in de richting Neffe en Bastogne. Terwijl ze voorzichtig voortgaan krijgen ze van rechts van de weg hevig geweervuur te verduren, waarschijnlijk afkomstig van eenheden van het CCR van de 9e Armored Division, die bij het terugtrekken de heuvels bezet houden in afwachting van de komst van de rest van de colonne. Toch blijven de Duitsers voortgaan totdat, bij de ingang van Neffe, een tank op een mijn van het team Cherry rijdt en in de lucht vliegt. De Duitsers worden daarna echter niet onder vuur genomen en krijgen de indruk, dat Neffe niet verdedigd wordt. Terwijl men druk bezig is de mijnen te ruimen, sluipt een Infanteriecompagnie zonder enige tankondersteuning langs het zuiden in de richting van het kasteel. Die tanks wagen het niet, bij zo'n drassig terrein van de weg af te gaan.

05:50 uur
De elf tanks van de colonne vervolgen hun weg naar Neffe.

06:00 uur
De toestand in Bastogne is nogal verward. Luitenant-kolonel Julian Ewell, die zijn mannen van het 501e  PIR (bijgenaamd de «Geronimos») kent, probeert hen een beetje te kalmeren, om niet hals over kop in een hinderlaag te vallen en raadt hen dan ook : «Doe het kalm aan jongens, ik vraag jullie niet hen dood te ranselen». In feite is er geen coördinatie tussen de parachutisten van de 101e  en de tankbemanningen van de 10e  Armored Division.  Ze weten niets van elkaar af en Ewell weet bijvoorbeeld niet dat het team Cherry zich in Longvilly bevindt, evenmin is hij ervan op de hoogte dat Bayerlein zich al in Mageret genesteld heeft ! De eerste groep, die uit een infanteriebataljon, een bataljon luchtafweer en een sectie verkenners bestaat, in totaal ongeveer 400 man, onder bevel van Major Raymond Bottomly, trekken op hun doel af: Longvilly! De rest van het regiment wacht in Bastogne op de Place du Carré de orders af.

06:30 uur
In Noville, op de weg naar Houffalize houdt Sergeant-majoor Jones, met twee tanks en een gevechtscommando, een wegversperring in bezit. In de dikke mist hoort hij tanks naderen. Niet helemaal zeker of het om de vijand gaat, opent hij als eerste het vuur, maar zonder succes. Het vuur wordt hevig beantwoord: de twee tanks worden door drie Duitse tanks vernietigd die de sectie in de richting Noville terugdrijven. De versperring op de weg naar Vaux, hoewel niet aangevallen wordt ook opgeheven. Door het vuur van een 88 mm-kanon op de weg naar Houffalize worden zes voertuigen in het centrum van Noville vernietigd.

07:00 uur
Bij het aanbreken van de dag komt Luitenant Richard Miller, aan het hoofd van de sectie Verkenners van het 705e Bataljon Tankdestroyers, slechts met moeite vooruit op een weg ten noorden van Houffalize. Doordat zich meerdere Amerikaanse colonnes op deze weg bevinden komt hij maar langzaam vooruit. Door een van deze, uit Houffalize terugtrekkende colonnes, hoort hij dat deze stad door de Duitsers werd ingenomen en besluit daarom de richting van La Roche in te slaan waar hij een wegversperring aanlegt, in afwachting van nadere bevelen van de bataljonscommandant, Luitenant-Colonel Clifford Templeton. Even na zonsopgang staat de Packard van General Middleton klaar om naar Neufchâteau te vertrekken, waar het nieuwe hoofdkwartier van het VIlle Corps gevestigd wordt. Bij zijn vertrek zegt Middleton tegen McAullife :
«Tony, binnenkort zullen jullie omsingeld zijn, maar trek het je niet aan. Hou vol ! Patton is met hulp onderweg. Je hebt prima soldaten en je hebt aardig wat artillerie achter de hand, die zowat elk punt rond Bastogne kan bestrijken. Ik was liever hier gebleven, maar Hodges heeft me bevel gegeven te vertrekken. Ik blijf echter steeds met jullie in contact !».
In Neffe aangekomen houden de Panzergrenadiers en de elf tanks van Bayerlein bij het stationnetje bijna een uur rust en verspelen zo hun laatste kans om Bastogne zonder veel moeite binnen te dringen. In datzelfde uur leggen de mannen van Bottomly van het 501e PIR de afstand af tussen Bastogne en Neffe op de weg naar Longvilly.

07:45 uur
Geheel volgens bevel trekken ze zonder enige flankdekking verder en komen tot op 600 meter van Neffe. De Duitsers van hun kant zijn tot ongeveer 200 meter voorbij het station gekomen als opeens het gevecht losbarst.
Wie heeft het eerst gevuurd ?
Het schijnt, dat de voorste tank van de Duitse colonne met een van zijn mitrailleurs het vuur opende op het moment  dat de verkenners van de Geronimos begonnen te schieten. Hun commandant Colonel Ewell dacht dat hij op een wegversperring terecht was gekomen en vermoedt niet dat het om een oprukkende colonne gaat. De Geronimos duiken in de greppels langs de weg, maar wanneer ook de kanonnen van de tanks beginnen te vuren moeten ze dekking zoeken achter de bermen. De Duitsers trekken zich onmiddellijk terug. Hun verliezen zijn eigenlijk onbelangrijk, maar het antwoord van de Geronimos was zo hevig, dat de Duitse infanterie niet meer vooruit komt, terwijl de tanks alleen niet verder durven op te trekken. De een kan niets doen zonder de ander.

08:00 uur
In Longvilly krijgt het 88e Bataljon Artillerie, dat nog steeds de wegversperring ondersteunt, hevig mortiervuur te verduren en duiken er plotseling twee enorme Duitse tanks uit de mist op, waarna beide vernietigd worden.

08:30 uur
In Noville worden de vooruitgeschoven posten geëvacueerd en de manschappen ervan sluiten zich bij de verdedigers in het dorp aan, terwijl de Duitsers hun plaats in de pas verlaten stellingen innemen.

10:00 uur
De B-Battery van het 907e Airborne Bataljon Field Artillery, vijf honderd meter achter de Geronimo's opgesteld, onder bevel van Captain Gerald J. McGlone, treedt in werking tegen Neffe. Het resultaat is verbluffend. Zowat tachtig Duitsers worden daarbij gedood en Bayerlein, die naar het geluid te oordelen -elke waarneming met het blote oog is door de mist uitgesloten- denkt met vijandelijke pantserstrijdkrachten te doen te hebben en verschanst zich in de kelder van een huis bij het station van Neffe. In Noville trekt de mist tegen tien uur op en wordt het zicht hier en daar beter.
Ongelovig en geschokt zien de mannen van Desobry hoe een massa tanks in een halve cirkel het dorp nadert. Door de mistflarden ontdekken ze op een heuvelrug links, op ongeveer twee honderd meter, een andere groep tanks. Door een andere opening in de mistbanken wordt een uitgestrekte heuvelrug zichtbaar, waarop nogmaals veertien tanks dreigend tegen de hemel afsteken.
Uit het enige raam van zijn commandopost in de school van het dorp, telt Captain Omer Billet dertig Duitse tanks. Major Desobry wordt zich ervan bewust dat zich een volledige tankdivisie tegenover zijn team bevindt.

10:30 uur
De strijd begint en er wordt met alle beschikbare middelen,kanonnen, bazooka's en mitrailleurs, een vuurgordijn gelegd waardoor de Duitsers tot staan worden gebracht. In Bastogne heeft Ewell zijn twee andere bataljons in beweging gezet. Het 2de Bataljon vertrekt van de «Place du Carré» en baant zich met veel moeite, een weg door de overvolle stad.

11:40 uur  
Op dat moment zien ze langs de hoofdweg Wiltz-Bastogne een Kubelwagen aankomen (Militaire terrein-volkswagen met rupsbanden). Op het ogenblik dat ze het vuur openen en de inzittenden gedood worden, stellen ze vast dat achter die Kubelwagen een volledige colonne aan komt zetten. Op nauwelijks 100 meter duiken twee Mark IV tanks uit de mist op alsook een gepantserd troepentransportvoertuig. Het zijn onderdelen van de Panzer Lehr Division versterkt door het 39e Regiment Fuseliers van de 26e VGD. Daar de Amerikanen niet over antitankwapens beschikken trekken ze zich terug. O'Hara vraagt het 420e Veldartilleriebataljon een geconcentreerd vuur op Bras te leggen. Hij is ervan overtuigd dat dit dorp vol Duitsers zit. Op dat moment komen captain Edward  Carrigo van het team S-2 en First Luitenant John Devereaux, Commander van de B-Company van het 54e  Bataljon Pantserinfanterie, Wardin binnenrijden en ruiken onraad. In de mist scheert een anti-tankprojektiel langs hun jeep. Ze vluchten in allerijl en vertellen in Bastogne, dat de verdedigers van Wardin op de vlucht geslagen zijn, hetgeen onjuist en niet erg kameraadschappelijk was.

12:00 uur
Rond de middag beklimt Luitenant Theodore  Hamer met zijn tank een heuveltop, maar voor dat hij ook maar iets kan zien wordt zijn tank vernield en de bemanning gewond, één lid ervan verbrandt levend. Nog een andere middelzware tank wordt geraakt en de bestuurder gewond. De vier overige tanks trekken zich achter de heuvelrug terug.

12:30 uur  
Het duurt twee uur voor dit bataljon het doel Bizory bereikt,waar het zich ter versterking opstelt van de genie, die daar de vorige dag door Middleton heen gestuurd was. Het 3e Bataljon heeft nog meer moeite om uit Bastogne weg te komen. Op de nauwe wegen stuit het ieder moment op terugtrekkende manschappen, maar het maakt wel van de gelegenheid gebruik om zich, dank zij de mannen van Roberts, extra goed van uitrusting en wapens te voorzien. Ewell besluit het 2e Bataljon onmiddellijk naar Mageret te sturen in de hoop zo de Duitsers in Neffe in te sluiten. Major Sammie Homan, Commander van het 2e Bataljon, vertrekt aan het hoofd van een van zijn compagnies om de bossen ten noorden van Mageret te bezetten. Langs de weg Bizory-Mageret valt hij bij de beklimming van heuvel 510, op verkenners van het 77e Regiment van de 26e VGD die zich daar ingegraven hadden. Bij dit eerste gevecht slagen de Amerikanen erin de Duitsers terug te drijven. Deze laatste leden door het mortiervuur van het 2e Bataljon en door het ingrijpen van de artillerie zware verliezen. Homan is er echter van overtuigd dat hij niet méér kan doen en bericht Ewell dat hij niet in staat is Mageret in te nemen. Bayerlein van zijn kant is somber gestemd. Het lukt hem niet om verder vooruit te komen. Rechts van zich hoort hij schieten (de mannen van Homan), maar ook links (de verdedigers van het kasteel in Neffe). Hij denkt dat meerdere infanteriebataljons van drie kanten in zijn richting oprukken en besluit zich op Mageret terug te trekken. Hij trekt dit dorp door, net even voor het gros van de troep Ryerson op deze versperring stuit. 's Middags voelt hij zich wel iets zekerder en vraagt de verpleegsters van een Amerikaans hospitaal, dat in Mageret overrompeld werd, zijn gewonden te verzorgen. Hij voelt zich zelfs een beetje aangetrokken door een blond, jong en knap Amerikaans verpleegstertje. Maar ernstiger is het dat, naar zijn mening, een hele divisie nodig zal zijn om Bastogne in te nemen. Het 3e Bataljon van Luitenant-Colonel Georges Griswold bereikt het dorpje Mont, op weg naar het doel dat door Ewell aangewezen was.
Roberts, Brigade-Generaal Gerald Higgins (adjunct van de Commander van de 101e Airborne) en Colonel Robert Sink (bevelhebber van het 506e PIR) houden een spoedvergadering.
Ze besluiten het 1ste Bataljon van het 506e Regiment ter versterking naar Noville te sturen, terwijl het 2e en 3e Bataljon in Foy, halfweg tussen Bastogne en Noville geïnstalleerd zal worden. Desobry vraagt toestemming Noville te mogen ontruimen. Roberts zegt hem dat er versterking op komst is, maar laat het aan hem over te beslissen. «Als dat waar is zal ik een tegenaanval voorbereiden!», antwoordt Desobry. In Wardin bracht het team O'Hara een kalme nacht en een rustige ochtend door. Ze houden zich bezig met het opvangen van manschappen van de 28e  Infantry Division en andere soldaten die zich in de mist terugtrekken. Tegen 10 uur houdt deze stroom plotseling op. O'Hara is bang dat dit de komst van de Duitsers betekent en stuurt een sectie verkenners naar Bras.

13:00 uur
De Duitse artillerie begint de Amerikaanse stellingen te bestoken. Op dat uur worden enkele Duitsers met een Kubelwagen naar voren gebracht om de aanwezige mijnen te ruimen. Ze worden door vijf half-tracks en vijf middelzware tanks op minder dan twee honderd meter onder vuur genomen. Toch slagen ze er nog in om in hun voertuig te springen en te vluchten. In een bosje ten noordoosten van Wardin wordt even later een andere groep gesignaleerd en er wordt een lichte tank op afgestuurd, die hen onder vuur neemt. Infanteristen komen achter de stellingen uit het bos te voorschijn en komen op het team af. Voor Duitsers zien ze er wel vreemd uit met hun strak aangesloten broekspijpen. Op het ogenblik dat de «tankkisten» willen beginnen te vuren schreeuwen de vermeende Duitsers : «We zijn mannen van de 501!». Het gros van de Company zit achter hen in de bossen. Het is begrijpelijk dat de mannen van O'Hara hier wel blij mee zijn. Langs alle kanten infiltreren de Duitsers en voor het team wordt het een erg onoverzichtelijke zaak.

13:30 uur  
Het 1e Bataljon van de 506 onder bevel van Luitenant-kolonel James La Prade komt in Noville aan. Het regiment is zo overhaast uit Mourmelon vertrokken, dat sommige manschappen zonder helm of munitie zijn. Daarom wordt een jeep met handgranaten en munitie voor M-1 geweren volgeladen. Terwijl de mannen naar Noville oprukken zorgt de jeep voor de bevoorrading. Verderop wordt door een legertruck allerlei materieel in hoopjes neergelegd en zo konden de mannen van Five-0- Sink (bijnaam van de Commander van de eenheid) uitzoeken wat ze nodig hadden. Een en ander gaf wel wat vertraging, maar kreeg de aankomst van het bataljon wel veel meer gevechtswaarde. Met dertig tanks, zes Destroyers en een duizendtal manschappen staat La Prade tegenover ongeveer zeven duizend Duitsers, tachtig Panzer’s, bewapend met de beruchte 88 mm kanonnen en versterkt door talloze gelijksoortige kanonnen, voertuigen en aanhangwagens.

14:00 uur
In Longvilly wordt het moeilijk. Er wordt bevel gegeven om terug te trekken. De eerste tank van de colonne beweegt zich in de richting van Mageret, maar wordt door een 88 mm-kanon buiten gevecht gesteld en blokkeert daardoor de hele colonne. De mannen van Hydike, die zich nog in Longvilly bevinden worden het mikpunt van drie divisies. Von Lüttwitz is woedend door de opgelopen vertraging van de 2e Panzerdivision in Noville en laat het 77e Regiment van de 26e VGD aanvallen. Op drie kilometer van Longvilly stuurt Bayerlein, uit de richting Benonchamps, een regiment Panzergrenadiers, een artilleriebataljon en twintig gemotoriseerde anti-tankkanonnen. Ook von Lauchert heeft geen reden tot juichen daar hij op zijn flank bestookt wordt door het CCR van de 9e Armored Division en stuurt daarom zes gemotoriseerde kanonnen van 88 mm, versterkt door vijftien destroyers om te proberen de Amerikanen het zwijgen op te leggen. Hier tegenover kan Hydike slechts over vijftien Sherman’s beschikken... Bayerlein valt naar het zuidwesten aan. De mannen van de 26e VGD naar het zuidoosten, de 2e Panzerdivision in noordoostelijke richting. Hoewel de samenwerking van de drie strijdkrachten in het begin zuiver toeval was, was de zaak gauw beslist. Alle voertuigen werden vernield en de overlevenden moeten lopen voor hun leven. Zij zullen zich bij de terugtrekkenden. van andere zwaar gehavende groepen aansluiten. Tegen de avond vechten de overlevenden nog steeds onder een verterend vuur. Wanneer Generaal von Lüttwitz het resultaat van deze enorme slachting komt bekijken, vindt hij dat het er toch wel raar uitziet. De weg staat vol kruisen en heiligenbeelden, die de Amerikanen tijdens de gevechtshandelingen toch wel erg gehinderd moeten hebben. Volgens hem heeft de 2e Panzerdivision wel de meeste schade aangebracht.

14:30 uur
De Amerikaanse aanval wordt ingezet en meteen beëindigd. Op drie honderd meter van hun vertrekpunt worden 4 Sherman’s buiten gevecht gesteld. Anderhalf peloton pantserinfanteristen wordt door mitrailleurvuur vernietigd. Een compagnie van het 1ste Bataljon  bereikt te de voet van de heuvel, maar de Duitsers hebben die heuvel goed in hun macht. Op twee honderd vijftig meter van hun uitgangspunt worden in het noorden eveneens anderhalf peloton infanteristen alsmede drie Sherman-tanks, door twee compagnies parachutisten gesteund, volledig tot staan gebracht. Op de linkervleugel, tegenover het dorpje Vaux, houden de infanteristen aan de voet van de heuvel stand; rechts daarvan moeten de mannen echter toch terugtrekken.

15:00 uur
De Duitsers gaan tot de tegenaanval over met zestien tanks, gevolgd door een bataljon Panzergrenadiers, die in twee colonnes oprukken. Het vuur van de bazooka's doet de Panzer’s even twijfelen en ze trekken zich terug, terwijl Noville in vlammen opgaat. Door de rook en de weer opkomende mist is er absoluut niets te zien. De Amerikanen maken hier gebruik van om zich in Noville te verschansen. In Bastogne wordt een zich terugtrekkende colonne, uitgerust met 155 mm kanonnen, de beroemde «Long Toms», door Sherburne, op bevel van McAullife gevorderd. De artillerie ten zuidoosten van Bastogne krijgt zodoende op het goede ogenblik ondersteuning, maar deze colonne valt toch de volgende nacht in Duitse handen. De artillerie gaat met haar opstelling door: een batterij van het 907e Bataljon Veldartillerie, uitgerust met 105 mm kanonnen, komt op vijftien honderd meter ten noordoosten van Bastogne aan, een andere batterij op duizend meter ten oosten van de stad, naast de commandopost van het 1e Bataljon Artillerie.
McAullife heeft intussen zijn hoofdkwartier in de kazerne van Bastogne gevestigd.
Captain  James  Parker, van de 9e Air Force komt zich daar melden. Hij vertegenwoordigt de Amerikaanse luchtmacht. Hij moet absoluut een hoogfrequente radiopost hebben om in contact te kunnen komen met de vliegtuigen. In een jeep van de 10e Armored Division vindt men er zo een; de adjunct van de kapitein kan hem in orde brengen. 's Middags wordt Bayerleins idee bevestigd, dat hij van alle kanten belaagd wordt. Hij acht het noodzakelijk, dat allereerst de vijandelijke strijdkrachten langs de flanken vernietigd moeten worden, alvorens zelf tot het offensief over te kunnen gaan. De aanval die hij uit Bastogne te verduren kreeg, heeft hem danig uit zijn evenwicht gebracht. Ook is hij onder de indruk van het intense vuur waarop ze in Neffe onthaald werden en waar hij zelf getuige van was geweest. Hij stelt von Lüttwitz ervan op de hoogte dat volgens hem met het volledige XXXXVIIste Korps moet worden aangevallen. Van zijn kant vindt Generaal Kokott, dat het oorspronkelijke plan niet meer haalbaar is en dat de drie divisies gezamenlijk tegen het koppig verdedigde Bastogne moeten worden ingezet. Terwijl Bayerlein hier in gedachten mee bezig is, vordert een sectie van het 3e Bataljon van het 501e PIR van Ewell vanuit Mont naar Neffe heel voorzichtig, onder dekking van het bos. De mannen bereiken het kasteel waar het team van Cherry zich al bevindt, een versterking die erg welkom is. Het Duitse mitrailleur-en tankgeschut schieten het dak van het kasteel in brand. Tot 's avond houden de verdedigers stand, uitgerookt en met het vuur boven hun hoofden vluchten ze dan pas naar de voorste Amerikaanse linies in Mont. Bij het terugtrekken denkt Cherry aan Middleton’s bevel, waarbij  hij tegen iedere prijs moest standhouden... Hij zendt CCB het volgende bericht : «Wij worden niet verjaagd, maar we worden geroosterd. Wij trekken niet terug, maar we verplaatsen ons». In Wardin loopt het niet zo goed af.
Rond 14:15 uur vernielde de eerste compagnie twee tanks en was begonnen de Duitsers te verdrijven, maar wordt weldra door een gecombineerde aanval van Panzer’s en grenadiers onder de voet gelopen. Een verlies van 45 man en 4 officieren. De overlevenden worden zo erg onder vuur genomen en de verliezen zijn dermate hoog, dat er alles bij elkaar nog nauwelijks een sectie gevormd zou kunnen worden.

17:15 uur  
In Wardin krijgt men bevel terug te trekken. Onder dekking van een enorm spervuur van het 420eArtilleriebataljon wordt deze actie langs een heuvelrug, ten noorden van Marvie, uitgevoerd. Teruggeschoten werd er niet. Om deze tijd trekt ook het 501e PIR zich op een nieuwe verdedigingslinie terug. Captain Ryerson en zijn mannen en de compagnie C van het 20e Bataljon Pantserinfanterie van het team Cherry,hebben de hele dag op versterking gewacht en houden nog steeds,in een drietal huizen ten noordwesten van Mageret, verbitterd stand. Met anti-tankkanonnen vernietigen de mannen van Bayerlein drie voertuigen. De grenadiers volgen maar worden door spervuur van het 420e Artillerie Bataljon, dat die dag heel veel en zeer nuttig werk verrichtte, tot staan gebracht.

18:30 uur
Higgins komt in Noville aan, waar het inmiddels kalm geworden is. Voor de volgende dag belooft hij stormkanonnen en Destroyers.
Colonel Robert Sink, Commander van het 506e  PIR komt de plannen voor de nacht met La Prade en Desobry bespreken.
Ook Major Robert Hardwick, officier van dienst van het 1e Bataljon van het 506e, die onverwacht in Noville aankomt, sluit zich bij hen aan. Tijdens de bijeenkomst doorboort een 88 mm granaat een enorme kast, die ter bescherming voor het raam geplaatst was, waarbij La Prade gedood en Desobry door een granaatscherf aan het hoofd gewond wordt. De pas aangekomen Hardwick wordt met de verdediging van Noville belast, terwijl Major Charles Hustead, Desobry zal vervangen. De hele nacht wordt Noville door de Duitsers gebombardeerd; twee tanks proberen het dorp binnen te dringen maar worden vernietigd. De Amerikanen houden nog stand. Sink en Higgins zijn zich echter wel van de hachelijke situatie bewust en weten dat ze onmogelijk Noville de hele volgende dag nog in handen kunnen houden. Ze vragen McAullife naar Foy te mogen terugtrekken. Middleton weigert. «Niet doen ! Als we terugtrekken zullen we Bastogne nooit kunnen houden !» Het 3e Bataljon van het 506e PIR installeert zich 's nachts in Foy, terwijl het 2e in Luzery stelling neemt. Zo vormen ze een verdedigingslinie oost-west tussen Noville en Bastogne. Rechts van hen ligt het 501e PIR van Ewell langs de spoorbaan, die vanuit Bourcy, in het noordoosten, Bastogne binnenkomt. Links bevindt zich het 502e PIR van Chapuis.

20:30 uur
Het 705e Bataljon Tankdestroyers is uit La Roche in Bastogne aangekomen. In Bertogne werd het in een hinderlaag gelokt en moest de commandant, Luitenant-Colonel Templeton  te voet vluchten. De colonne had eveneens vertraging door een opgeblazen brug ten noorden van het dorp. Onder leiding van Luitenant Victor Miller komen ze te laat in Bastogne aan, waar Templeton ze terug vindt.

22:30 uur
Het hospitaal van de 101e Airborne Division is ten westen van de verzamelplaats gelegen, bij het kruispunt waarlangs Mc Auliffe op 17 december bij toeval Bastogne binnenreed. Rond die tijd komen langs de weg uit Houffalize zes pantserwagens, tanks en half-tracks vergezeld door een honderd infanteristen, waarvan sommigen in burgerkleding, op dit punt aan. Ze gaan meteen tot, de aanval op het hospitaal over. De ziekenwagens worden in brand geschoten en verlichten het hele terrein. De tenten van de gewonden worden met mitrailleurvuur doorzeefd. Na een kwartier stelt de oudste officier, divisiechirurg Luitenant-Colonel David God, aan een Duitse officier de overgave voor.
Hij krijgt een half uur de tijd om de gewonden, het personeel en de uitrusting in te laden en binnen de Duitse linies te trekken. De divisie verliest op deze manier haar hospitaal, elf artsen, honderdnegentien verplegers van de 326e Medical Company en enkele helpers.

23:00 uur
Een patrouille van dertig Duitse soldaten slaagt erin langs de spoorbaan Bourcy-Bastogne te infiltreren. Daar was nog een belangrijke leemte in de verbinding tussen het 501e en het 506e PIR. In het bos langs de spoorlijn had de A-Company van het 501e voorlopig zijn bivak opgeslagen, in afwachting om bij de linies te worden ingezet. Een paar honderd meter erachter bevond zich het, door zweefvliegtuigen aangevoerde 907e  Bataljon Veldartillerie. Een schildwacht van de A-Company ontdekt de Duitse colonne en stelt zijn compagnie hiervan op de hoogte. Als de Duitse patrouille langs het bos trekt openen de Amerikanen, daarbij ondersteund door hun artillerie, het vuur. De Duitsers worden uit elkaar geslagen en vluchten de bossen in. Een Duitser wordt gevangen genomen en vertelt dat hun opdracht was tussen de twee regimenten te infiltreren en zodoende de weg Neffe-Bastogne af te snijden en het 501e PIR te isoleren. Voor de tweede keer missen de Duitsers een unieke kans Bastogne binnen te dringen.

Bij het einde van de langste dag in de slag om Bastogne laat Generaal Heinrich, Freiherr von Lüttwitz, Kommandant van het XXXXVIIste Pantserkorps aan Generaal Hasso von Manteuffel, Kommandant van de  5e Panzer Armee weten, dat al zijn divisiecommandanten de indruk hebben, dat de vijand over een enorme strijdmacht beschikt om Bastogne te verdedigen. Hij stelt voor het oorspronkelijke plan te veranderen en het volledige XXXXVIIste Pantserkorps tegen Bastogne in te zetten. Generaal von Manteuffel weet dat Bastogne absoluut ingenomen moet worden. Als Bastogne in Amerikaanse handen blijft, zal de doorgang naar het westen steeds weer gehinderd worden, de bevoorrading bemoeilijkt en talrijke Duitse strijdkrachten ter plaatse binden. Daarenboven zou dit een zwakke plek blijven op de hoofdaanvalsroute, die de hele offensieve operatie in gevaar zou kunnen brengen. Indien echter het gehele XXXXVIIste Panzerkorps ingezet zou moeten worden om Bastogne te veroveren, zou dat zelfs onder de meest gunstige omstandigheden opnieuw grote vertraging betekenen voor de opmars naar de Maas. Daarom geeft hij bevel aan de Panzer Lehr Divisie langs het oosten aan te vallen, terwijl de 26e VGD de aanval vanuit de huidige posities zal blijven voortzetten om daarna zo snel mogelijk langs het noorden door te stoten. Hitler zendt hem twee divisies ter versterking, waaronder de 9e Panzerdivision, die bij het XXXXVIIste Panzerkorps gevoegd zal worden als er tenminste benzine kan gevonden worden...
 


Onze partners




Meer links

Please download Flash Player 10 or higher to view this content.

398408 views Battletours, Ardennen offensief
cron